საყარაულო, საზვერავი, «სამსტურო»:
- „გოდლითგან ს ა ე ბ გ უ რ ო ჲ თ ვიდრე ქალაქამდე მათ ძნელთა“ O IV მფ. 17,9; „წარიყვანა იგი აგარაკად ს ა ე ბ გ უ რ ო დ თხემსა ზედა გამოთლილისასა“ G, რიცხ. 23,14;
- „ს ა ე ბ გ უ რ ო ჲ თ მისით მოგიწოდე შენ“ O, ს ა მ ს ტ უ რ ო თ ა გ ა ნ მისთა გიწოდებენ“. pb., ეს. 41,9.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.