მოსაწონისობა, სიკეთე, სიმხნე, სიქველე:
- „ს ა თ ნ ო ე ბ ა თ ა მისთა ვჰყოფ მარადის“ C, ი. 8,29; „ს ა თ ნ ო ე ბ ი ს ა ე ბ რ ნებისა შენისა“ ეფეს, 1,5; „ვიდოდა გზასა მამათა თჳსთასა ყოვლითა ს ა თ ნ ო ე ბ ი თ ა“ არსტ. 67,12;
- „მან მოიღის ს ა თ ნ ო ე ბ ა ჲ“ G, ზაქ. 6,13; „ყოვლითავე ს ა თ ნ ო ე ბ ი თ ა სავსე იყო ნეტარი ესე: სიმდაბლითა, სიწრფოებითა და უმანკოებითა“ ი.-ე. 21,13; „მოსენაენიცა ძმათა
- ს ა თ ნ ო ე ბ ი ს ა თ ჳ ს ძმათავე თანა გავიდიან“ ი.-ე. 43,27.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page 
top of page