 |
 | |
საა საბ საგ სად საე სავ საზ სათ საი საკ სალ სამ სან საპ სარ სას სატ საუ საფ საქ საღ საყ საშ საჩ საც საძ საწ საჭ სახ საჯ საჲ საჴ
სათნო-ჩენა
«თნევა», «დაჯერება», «შეთნევა»; სათნოდ მიჩნევა; კისრება:
- „ს ა თ ნ ო-უ ჩ ნ დ ა იგი წინაშე მისსა“ M,—„ს თ ნ დ ა წინაშე მისსა“ G, მსჯ. 14,1; „ს ა თ ნ ო-უ ჩ ნ დ ა მეფესა... სიტყუაჲ ესე“ M,—„დ ა ს ჯ ე რ დ ა მეფჱ გულითა სიტყუასა ამას“
- О, ესთ. 1,21; „ს ა თ ნ ო-უ ჩ ნ დ ა სიტყუაჲ ესე ამანს“ M,—„შ ე ს თ ნ დ ა ჰამანსა სიტყუაჲ იგი“ О, ესთ. 5,14; „რაჲცა ს ა თ ნ ო-გ ი ჩ ნ დ ე ს“ О, I მფ. 11,10; „ს ა თ ნ ო-უ ჩ ნ დ ა
- პავლეს მის თანა განსლვაჲ“ საქ. მოც. 16,3; „უკუეთუ არა ს ა თ ნ ო-უ ჩ ნ დ ე ს“ გამოსლ. 22,17.
See also: ჩენა
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
 to main page | Top 10 • Feedback • Login |  top of page |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |