 |
 | |
საა საბ საგ სად საე სავ საზ სათ საი საკ სალ სამ სან საპ სარ სას სატ საუ საფ საქ საღ საყ საშ საჩ საც საძ საწ საჭ სახ საჯ საჲ საჴ
სათხეველ-ი
მესათხევლე.
(სათხევლისა) «ბადე»:
- „მათ მუნქუესვე დაუტევნეს ს ა თ ხ ე ვ ე ლ ნ ი იგი“ C, —„მათ მეყსეულად დაუტევეს ბ ა დ ე მათი“ DE, მთ. 4,20; „შეთხინედ ს ა თ ხ ე ვ ე ლ თ ა
- მისთა ცოდვილნი“ ფს. 140,10; „ვითარცა თევზნი, მონადირებულნი არიან ს ა თ ხ ე ვ ლ ი თ ა ბოროტითა“ О, ეკლ. 9,12; „უთხინეს ს ა თ ხ ე ვ ე ლ ნ ი
- მისნი“ О, ამბ. 1,17.
See also: თხევა
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
 to main page | Top 10 • Feedback • Login |  top of page |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |