ქანქარი, ვერცხლის ან ოქროს ფული:
- „მოიგო... მთაჲ იგი... ორის ტ ა ლ ა ნ ტ ი ს ვეცხლის“ O, III მფ. 16,24; „აღუდვა ხარკი ქუეყანასა მას ასი ტ ა ლ ა ნ ტ ი ვეცხლი“ O, IV მფ. 23,33; „მოჰჴადა მათ ათი ტ ა ლ ა ნ ტ ი ვეცხლი და ერთი ოქროჲ“
- O, I ეზრა 1,34; „ტ ა ლ ა ნ ტ ი ერთი ბრპენისაჲ გამოიღო“ I, ზაქ. 5,7; „აღაორძინა მისდა რწმუნებული იგი ტ ა ლ ა ნ ტ ი“ ი.-ე. 30,24; „რომელსა-იგი თანა-ედვა ბევრი ტ ა ლ ა ნ ტ ი“ მ. სწ. 200,24.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page 
top of page