ტაფა:
- „უკუეთუ შესაწირავი ტ ა პ ა კ ი ს ა გ ა ნ იყოს“ Ο, —„უკუეთუ მსხუერპლი ტ ა ფ ა კ ი ს ა გ ა ნ იყოს“ G, ლევიტ. 2,5; „ტ ა პ ა კ ს ა ზედა ზეთითა შესუარული შექმნეს იგი“ M, ლევიტ. 6,21;
- „მოიღე თავისა შენისა ტ ა პ ა კ ი (ტ ა ფ ა კ ი pb.) რკინისაჲ“ Ο, ეზეკ. 4,3; „სცემდა... მანდარსა ერთსა ტ ა ბ ა კ ი ს ა გ ა ნ“ Ο, II მფ. 6,19; „ბრძანა... შექმნაჲ... ტ ა ფ ა კ ი ს ა ჲ და
- სამშჭუალთა მახჳლთაჲ“ საკ. წიგ. II 76,6; „ბრძანა შექმნაჲ ტ ა ფ ა კ ი ს ა დიდისაჲ და განდნობად მას შინა ტყჳვი“ Sin.—11,136; „თევზი ტ ა ფ ა კ ი თ ა შემწუარი“ 358r“.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.