ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)
( -
[
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჱ ჳ ჴ ჵ
ტ- ტა ტბ ტე ტი ტკ ტლ ტო ტპ ტრ ტუ ტფ ტყ ტჳ
ტე ტეგ ტევ ტენ ტერ ტეფ ტეხ
Suggest a term Report a bug Add to search Print version

ტევა, ტევნა

თავსება:
 
„ვერღარა ი ტ ე ვ დ ა წინაშე კართა მათ“ მრ. 2,2; „ვერ ი ტ ე ვ დ ა მათ ქუეყანაჲ იგი დამკჳდრებად ერთბამად“ Ο, დაბ. 13,6; „ვერ იტ ე ვ დ ა მათ ეკლესიაჲ“ მ. ცხ. 209v; „რაჲთა ორნი ე ტ ი ნ ე ნ მას შინა“ ლიმ. 45,10.
See also: დამტევნელ-ი, დატევა, დატევნა, დაუტევნელ-ი
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9