მტევანი:
- „იყვნედ (იყვნენ M) ძუძუნი შენნი, ვითარცა ტ ე ვ ა ნ ნ ი ვენაჴსა (ვენაჴისანი M)“ Ο, ქება 7,8; „ტ ე ვ ა ნ ი იყო ყურძნისაჲ, გრჭოჲთა მოღებული მჴრითა თჳსითა“ იპ. რომ.-კურთხ. მოს. 122,1;„გამოვიდა...
- ძირი ვენაჴისაჲ... და რქაჲ მისი და მასკნე და მჭახი და ტ ე ვ ა ნ ი“ ბ. კეს.-ექუს. დღ. 70,22; „მარცუალი ერთი ანუ ორი ყურძნისაჲ მწიფე მჭახსა შინა ტ ე ვ ა ნ ს ა“ A—92,784.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.