«ფერჴი», «ქუსლი»:
- „თქუენდა იყვნენ... სამშჭულებ ტ ე რ ფ თ ა შორის თქუენთა“ G,—„იყვნენ იგინი თქუენდა... პატნეზ ფ ე რ ჴ თ ა თქუენთა“ M, ისუ ნ. 23,13; „უკბენდეს ტ ე რ ფ თ ა ცხენთასა“ O, დაბ. 49,17: „ტ ე რ ფ ი ცოფისაჲ
- მოსწრაფჱ არნ სახიდ შემართ“ Ο, ზირ. 21,24; „განსაქიქებელად ტ ე რ ფ თ ა შენთა (ქ უ ს ლ თ ა შენთა pb.)“ I, იერემ. 13,22.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.