ტკივილ-ი:

1. „მცეს მე და არა მ ტ კ ი ო დ ა“ O, იგ. სოლ. 23,35; „ფერჴი ჩემი წარვიკუეთე და მ ტ კ ი ვ ი ს“ მ. ცხ. 389v; „ს ტ კ ი ო დ ი ნ გულნი“ pb.,—„გული მათი ე ლ მ ო დ ი ს“ O, ეს. 19,20; „რომელი კრულ არს, ს ტ კ ი ვ ი ს“ მ. სწ. 276,17.
   See also: აღტკივება, დამტკივნება, მტკივან-ი, ტკივ(ნ)ება, მტკივნება, მტკივნეულ-ი
2. «ნაშრომი», სატკივარი, «ლმობა»:
    

   „დასაბამი ყოვლისა ტ კ ი ვ ი ლ ი ს ა (ნ ა შ რ ო მ ი ს ა Ⴀ) მათისაჲ“ ფს. 104,36; „ტ კ ი ვ ი ლ მ ა ნ შემიპყრა მე სასტიკმან“ მ. ცხ. 233v; „ხილვად შრომათა და ტ კ ი ვ ი ლ თ ა“ Ⴀ, —„ხილვად ლ მ ო ბ ი ს ა და შრომისა“ O, იერემ. 20,18.

   Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.