«სულ-მწარე»:
- „ნუუკუე გემთხჳნენ თქუენ კაცნი ტ კ ი ვ ნ ე უ ლ ნ ი გ უ ლ ი თ ა“ M, „ნუ სადა შეგემთხჳნენ ჩუენგანნი კაცნი ს უ ლ-მ წ ა რ ე ნ ი“ G, მსჯ. 18,25.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.