«ნაზორევი», «განცხრომა»:
- „არცაღა სად ვსუ ღჳნოჲ ტ ო ზ ი კ ო ბ ი თ“ O,—„არცა ვსუ ღჳნო ნ ა ზ ო რ ე ვ ი ს ა გ ა ნ“ M, ესთ. 14,17; „სახლსა ტ ო ზ ი კ ო ბ ი ს ა მათისასა არა შეხჳდე დაჯდომად მათ თანა ჭამად და სუმად“
- O,―„სახიდ გ ა ნ ც ხ რ ო მ ი ს ა მათისა არა შეხჳდე... მათ თანა ჭამად და სუმად“ pb., იერემ. 16,8.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.