ტრვა

1. «აღძრვა», «დაძრვა», «წარტრვა», «წარმოძრვა», «დაძრვა»:
    

   „ი ტ რ ნ ი ა ნ ძენი ისრაჱლისანი“ G, —„წ ა რ ი ტ რ ნ ე ს ძენი ისრაჱლისანი“ pb., რიცხ. 9,17; „ბრძანებითა უფლისაჲთა ი ტ რ ვ ო დ ე ს (ა ღ ი ძ რ ნ ი ა ნ pb.)“ G, რიცხ. 9,18; „ი ტ რ ა და წარვიდა მეფჱ იგი“

   O, IV მფ. 19,36; „ი ტ რ ნ ე ს სიტტით“ G, —„წ ა რ მ ო ი ძ რ ნ ე ს სატიმით“ M, ისუ ნ. 3,1; „ი ტ რ ა კადით“ G, —„დ ა ი ძ რ ნ ე ს კადით“ pb., რიცხ. 20,22.

2. «სლვა»:
    

   „დაწერნა მოსემან ტ რ ვ ა ნ ი მათნი და სადგურნი მათნი“ G,―„დაწერნა მოსე ს ლ ვ ა ნ ი მათნი და სადგურნი მათნი“ pb., რიცხ. 33,2.

   See also: აღმტრველ-ი, აღტრვა, მტრველ-ი, სტრევა, წარმოტრვა
   Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.