ტრიობა:

1. აღგზნება, მძვინვარება:
    

   „აღჳრ-ასხენ გულისთქუმასა შენსა შიშითა ღმრთისაჲთა, რაჲთა არა ტ რ ი ო ბ დ ე ს ბოროტთა მიდევნებითა“ მ. სწ. 158,28.

2.  

   „არად შეურაცხის მან ტ რ ი ო ბ ა იგი მისი“ Ath.―11,265r.

   See also: შეტრიობა
   Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.