ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)
( -
[
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჱ ჳ ჴ ჵ
ტ- ტა ტბ ტე ტი ტკ ტლ ტო ტპ ტრ ტუ ტფ ტყ ტჳ
ტრა ტრბ ტრე ტრვ ტრი ტრტ ტრფ
Suggest a term Report a bug Add to search Print version

ტრფიალ-ი

აშიყი, მოტრფიალე, მოყვარული:
 
„განგაშორეს შენ ტ რ ფ ი ა ლ თ ა შენთა“ O, იერემ. 4,30; „შენ სასყიდელსა მისცემდ ყოველთა ტ რ ფ ი ა ლ თ ა შენთა“ O, ეზეკ. 16,33; „(მეძავი) მოიწყობს გარე ტ რ ფ ი ა ლ თ ა თჳსთა“ მ. ცხ. 344r;
„ჭაპუკი იგი, განჴურვებული ტ რ ფ ი ა ლ ი, ჰხედავნ მსგავსსა აღძრვისა თჳსისასა და ოდესმე საქმითცა აღასრულის უცნებაჲ იგი ძილსა შინა“ გრ. ნოს.-კაც. აგებ. 173,20.
See also: სატრფიალო
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9