
	ლექსიკონები Top 10 Feedback Login ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)

ტჳნ-ი:

„მისწუთების იგივე განსაყოფელადმდე... ნაწევართა და ტ ჳ ნ თ ა“ ჰებრ. 4,12; „ძუალნი მისნი აღავსნეს ტ ჳ ნ ი თ ა“ Ο, იობ 33,25; „შეემთხჳის გონებასა, რაჟამს ეცის რაჲმე ტ ჳ ნ ს ა ვნებაჲ ღჳნისაგან,
გინა სხჳსა რაჲსაგანმე“ გრ. ნოს.-კაც. აგებ. 163,25; „სიპოხჱ მათი ტ ჳ ნ ი თ უ რ თ გამოწოოს“ Frg.,—„სიპოხჱ მათი გ ა მ ო ტ ჳ ნ ო ს“ G, რიცხ. 24,8; „ურთიერთას ტ ჳ ნ ს ა დაიპებდეს“ ფლკტ.
138,17.

Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.