ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)
( -
[
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჱ ჳ ჴ ჵ
ტ- ტა ტბ ტე ტი ტკ ტლ ტო ტპ ტრ ტუ ტფ ტყ ტჳ
ტყა ტყდ ტყე ტყი ტყო ტყუ ტყჳ
Suggest a term Report a bug Add to search Print version

ტყის–მკაფელ-ი

ტყის მჭრელი, «ხეთა მკუეთელი»:
 
„უკუეთუ ვინმე ტ ყ ი ს-მ კ ა ფ ე ლ მ ა ნ კეთილად მეორძი ნერგი განხერხა“ О, — „უკუეთუ ვინმე ხ ე თ ა მ კ უ ე თ ე ლ მ ა ნ...“
pb., სიბრძ. სოლ. 13,11.
See also: მკაფელ-ი
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9