«ბრპენი», ტყვია; კალა: plumbum; stanum:
- „ტყჳვი და ბრპენი მოსცეს უბანთა შენთა“ Ο, ეზეკ. 27,12; „უკუნ იქცა წუერი ლახურისაჲ მის ვითარცა ტ ყ ჳ ვ ი ს ა ჲ“ გ~ი 260r; „იხილონ ლოდი იგი ტ ყ ჳ ვ ი ს ა ჲ ჴელსა ზორობაბელისა“ O, ზაქ. 4,10;
- „უფროჲს ტ ყ ჳ ვ ი ს ა რაჲ მძიმე იყოფის?“ pb.,— „ბ რ პ ე ნ ი ს ა ოდენ რაჲ-მე დამძიმდის?“ O, ზირ. 22,17.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.