«მირიდება»:
- „უ გ უ ლ ე ბ ი თ უგულებელს-ყვნეს მცნებანი უფლისანი“ Ο, ლევიტ. 6,2; „უკუეთუ უ გ უ ლ ე ბ ი თ უგულებელს-ყონ თუალითა მათითა მკჳდრთა მათ ქუეყანისათა კაცისა მისთჳს“ pb.,—„უკუეთუ
- მ ი რ ი დ ე ბ ი თ მიარიდნენ მკჳდრთა მის ქუეყანისათა თუალნი მათნი კაცისა მისგან“ G, ლევიტ. 20.4.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.