( -
[

უ- უა უბ უგ უდ უე უვ უზ უთ უი უკ ულ უმ უნ უო უპ უჟ ურ უს უტ უუ უფ უქ უღ უყ უშ უჩ უც უძ უწ უჭ უხ უჯ უჰ უჴ
უგბ უგე უგზ უგი უგლ უგმ უგო უგრ უგუ

უგულება

«მირიდება»:
 
„უ გ უ ლ ე ბ ი თ უგულებელს-ყვნეს მცნებანი უფლისანი“ Ο, ლევიტ. 6,2; „უკუეთუ უ გ უ ლ ე ბ ი თ უგულებელს-ყონ თუალითა მათითა მკჳდრთა მათ ქუეყანისათა კაცისა მისთჳს“ pb.,—„უკუეთუ
მ ი რ ი დ ე ბ ი თ მიარიდნენ მკჳდრთა მის ქუეყანისათა თუალნი მათნი კაცისა მისგან“ G, ლევიტ. 20.4.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9