«უცნობობა», «უცნობელობა», «განვრდომილება», სისულელე:
- „ნუ იქმთ უ გ უ ნ უ რ ე ბ ა ს ა მაგას“ M, —„ნუ ჰყოფთ უ ც ნ ო ბ ო ბ ა ს ა“ G, მსჯ. 19,23; „კაცსა მას ნურას უყოფთ სიტყუასა უ გ უ ნ უ რ ე ბ ი ს ა ს ა“ M,— „კაცსა ამას არა უყოთ სიტყუაჲ
- უ ც ნ ო ბ ე ლ ო ბ ი ს ა ჲ“ G, მსჯ. 19,24; „მისთჳს უ გ უ ნ უ რ ე ბ ი ს ა, რომელ იქმნეს“ M,— „ყოფად მისსა ყოვლისაებრ გ ა ნ ვ რ დ ო მ ი ლ ე ბ ი ს ა, რომელი უყო ისრაჱლსა“ G, მსჯ. 20,10;
- „რომელთა თავს-უდებიეს შენი ეგე უ გ უ ნ უ რ ე ბ ა ჲ“ ვარ. 811; „წარწყმდეს უ გ უ ნუ რ ე ბ ი თ ა მათითა“ ბარ. 3,28; „უგუნური იგი უ გ უ ნ უ რ ე ბ ა ს ა იტყოდის“ I, ეს. 32,6; „ევედრებინ...
- რაჲთამცა ცვალა იგი ღმერთმან სახისა მისგან უ გ უ ნ უ რ ე ბ ი ს ა და იქმნამცა გონიერებასა ქრისტჱსსა“ შუშ. I,14; „შინაგან გულისაგან კაცთაჲსა გამოვლენ გულის-სიტყუანი ბოროტნი...
- უ გ უ ნ უ რ ე ბ ა ნ ი“ მრ. 7,22.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.