(
[

უ- უა უბ უგ უდ უე უვ უზ უთ უი უკ ულ უმ უნ უო უპ უჟ ურ უს უტ უუ უფ უქ უღ უყ უშ უჩ უც უძ უწ უჭ უხ უჯ უჰ უჴ
უდა უდბ უდე უდი უდრ

უდაკლებულეს-ი

«უწყლტუესი»:
 
„არა იყოს პირი მისი უ დ ა კ ლ ე ბ უ ლ ე ს ტყავისა“ pb., ―„აჰა იყოს შესახედავი. უ წ ყ ლ ტ უ ე ს ტყავისა“ G, ლევიტ. 13,31.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9