( -
[

უ- უა უბ უგ უდ უე უვ უზ უთ უი უკ ულ უმ უნ უო უპ უჟ ურ უს უტ უუ უფ უქ უღ უყ უშ უჩ უც უძ უწ უჭ უხ უჯ უჰ უჴ
უდა უდბ უდე უდი უდრ

უდებ-ყოფა

დაზარება, მოშვება, ზარმაცობა:
 
„მათ უ დ ე ბ-ყ ვ ე ს და წარვიდეს“ მთ. 22,5; „ნუ უ დ ე ბ-ჰ ყ ო ფ“ Ο, ზირ. 35,15; „უკუეთუ ვინმე უ დ ე ბ-ი ყ ო ს, ანუ გარდაჰჴდეს ბრძანებასა ჩემსა“ I ეზრა 6,32; „რად უ დ ე ბ-გ ი ყ ო ფ ი ე ს?“
პეტრე მოც. 44,13; „რომელი უ დ ე ბ-ი ყ ო ს გზათა თჳსთა, იგი წარწყმდეს“ Ο, იგ. სოლ. 19,16; „ნუ უ დ ე ბ-ხ ა რ მარხვასა“ მრთ. S, ოქრ.-მარხ. და იონ. 109,20.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9