დაზარება, მოშვება, ზარმაცობა:
- „მათ უ დ ე ბ-ყ ვ ე ს და წარვიდეს“ მთ. 22,5; „ნუ უ დ ე ბ-ჰ ყ ო ფ“ Ο, ზირ. 35,15; „უკუეთუ ვინმე უ დ ე ბ-ი ყ ო ს, ანუ გარდაჰჴდეს ბრძანებასა ჩემსა“ I ეზრა 6,32; „რად უ დ ე ბ-გ ი ყ ო ფ ი ე ს?“
- პეტრე მოც. 44,13; „რომელი უ დ ე ბ-ი ყ ო ს გზათა თჳსთა, იგი წარწყმდეს“ Ο, იგ. სოლ. 19,16; „ნუ უ დ ე ბ-ხ ა რ მარხვასა“ მრთ. S, ოქრ.-მარხ. და იონ. 109,20.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.