უფრო დიდებული, უფრო საპატიო:
- „რამეთუ იყო იგი უ დ ი დ ე ბ უ ლ ე ს ყოველთა“ Ο, „რამეთუ უ დ ი დ ე ბ უ ლ ე ს იყო იგი უფროჲს ყოველთა ნათესავთა მათთა“ I, დან. 13,4; „იგი იყო უ დ ი დ ე ბ უ ლ ე ს სახლსა შინა მამისა მისისასა“ Ο, დაბ. 34,19.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.