ეჭვის გარეშე; «არარას ორგულებად», ნამდვილად; უცილობლად:
- „მიედ მათ თანა უ ე ჭ უ ე ლ ა დ“ Ⴀ, ― „მისლვად მათ თანა და ა რ ა რ ა ს ო რ გ უ ლ ე ბ ად“ საქ. მოც. 11,12; „უ ე ჭ უ ე ლ ა დ მოვკუდები“ მ. ცხ. 72v; „უ ე ჭ უ ე ლ ა დ მიემთხუევიან
- ამას მადლსა შეწევნითა ღმრთისაჲთა“ A—484,312r; „რამეთუ უ ვ ე ჭ უ ე ლ ა დ მომავალ არს ჟამი იგი საშინელი“ მ. სწ. 268,2.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.