«უზემოესი», უფრო ზემო, უმაღლესი:
- „რომელი წარმოდგებოდის ახილვასა მას ოცით წლითგანი და უ ზ ე შ თ ა ჱ ს ი“ О, გამოსლ. 30,14; „უ ზ ე შ თ ა ე ს არს ყოველთა სიტყჳს მეცნიერთა სახელის-დებისა“ ს. გაბ.-მოც. საკ. 92,4;
- „ძლიერებაჲ იგი, რომელი უ ზ ე შ თ ა ე ს სოფლისა არს, მიმოედვა“ ს. გაბ.-მოც. საკ. 92,21; „რომელსა ასხენ წჳვნი უ ზ ე შ თ ა ჱ ს ფერჴთა“ О,—„რომელთა ჰქონან წჳვნი უ ზ ე მ ო ე ს ფერჴთა“
- G, ლევიტ. 11,21; „უ ზ ე შ თ ა ე ს ყოველთა მთავრობათა“ ეფეს. 1,21; „აღმაღლდეს უ ზ ე შ თ ა ე ს შენსა“ pb., II შჯ. 28,43; „უ ზ ე შ თ ა ე ს და უმაღლჱს არს... კრებაჲ ესე“ მრთ S,
- ოქრ.-მარხ. და იონ. 100,5; „უ ჟ ე ჟ თ ა ე ს იპოვე კაცთა ბუნებასა“ ანდ.-ანატ. 221,10; „პატივ-ვსცემდეთ მღდელთა უ ზ ე შ თ ა ე ს ი თ ა პატივითა“ მ. სწ. 67,4; „უ ზ ე ჟ თ ა ე ს არს“
- Ath.–11,56v.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.