უსაზომო, განუზომელი:
- „მოვკუდები მე უ ზ ო მ ო ი ს ა გ ა ნ მწუხარებისა“ მ. ცხ. 69v; „მოეხჳა სურვილითა უ ზ ო მ ი თ ა გულისა მისისაჲთა“ საკ. წიგ. II 75,3.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.