 |
 | |
უ- უა უბ უგ უდ უე უვ უზ უთ უი უკ ულ უმ უნ უო უპ უჟ ურ უს უტ უუ უფ უქ უღ უყ უშ უჩ უც უძ უწ უჭ უხ უჯ უჰ უჴ
უზრუნველად
უშფოთველად, უნაღვლელად, უურველად; «უნივთებელ[ად]»:
- „უ ზ რ უ ნ ვ ე ლ ა დ მისლვად ხარ შენსა მას სოფელსა“ ანდ.-ანატ. 202,3; „რომელი-ეგე ჰზი უ ზ რ უ ნ ვ ე ლ ა დ“ I, ეს. 47,8; „მე დავჯდე უ ზ რ უ ნ ვ ე ლ ა დ“ ფლკტ. 139,1; „იჴსნე უ ზ რ უ ნ ვ ე ლ ა დ სული შენი“
- О,–„იჴსნა თჳსი უ ნ ი ვ თ ე ბ ე ლ ი სული“ pb., იგ. სოლ. 22,23.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
 to main page | Top 10 • Feedback • Login |  top of page |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |