ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)
( -
[
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჱ ჳ ჴ ჵ
უ- უა უბ უგ უდ უე უვ უზ უთ უი უკ ულ უმ უნ უო უპ უჟ ურ უს უტ უუ უფ უქ უღ უყ უშ უჩ უც უძ უწ უჭ უხ უჯ უჰ უჴ
უთა უთე უთლ უთმ უთუ უთქ უთხ
Suggest a term Report a bug Add to search Print version

უთავადეს-ი

მთავარი, უმთავრესი:
 
„ყოველთავე გულის-სიტყუათა მონაზონისათა ერთი ჰყავს წინამძღურად უ თ ა ვ ა დ ე ს ი მათ ყოველთაი, მის უკუე უ თ ა ვ ა დ ე ს ი ს ა ჲ ჯერ-არს განცდად“ მ. ცხ. 265v; „უ თ ა ვ ა დ ე ს ი ყოველთა ფილოსოფოსთაჲ“ მ. ცხ. 377r.
See also: თავად-ი
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9