( -
[

უ- უა უბ უგ უდ უე უვ უზ უთ უი უკ ულ უმ უნ უო უპ უჟ ურ უს უტ უუ უფ უქ უღ უყ უშ უჩ უც უძ უწ უჭ უხ უჯ უჰ უჴ
უკა უკე უკი უკლ უკმ უკნ უკრ უკუ

უკუანაჲთ

«შემდგომად», «ზურგით კერძო:
 
„უ კ უ ა ნ ა ჲ თ კარვისა დაიბანაკონ ზღჳთ კერძო“ G,—„დაიბანაკონ შ ე მ დ გ ო მ ა დ კარვისა ზღჳთ კერძო“ pb., რიცხ. 2,23; „აჰა უ კ უ ა ნ ა ჲ თ კარიათიარიმისსა“ G,—„რომელი-იგი ზ უ რ გ ი თ კ ე რ ძ ო
კარიათირიმსა“ M, მსჯ. 18,12; „უ კ უ ა ნ ა ი თ შენსა დაიგდე“ მ. ცხ. 38v.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9