( -
[

უ- უა უბ უგ უდ უე უვ უზ უთ უი უკ ულ უმ უნ უო უპ უჟ ურ უს უტ უუ უფ უქ უღ უყ უშ უჩ უც უძ უწ უჭ უხ უჯ უჰ უჴ
უკა უკე უკი უკლ უკმ უკნ უკრ უკუ

უკუდავ-ი

უკვდავი:
 
„არა უ კ უ დ ა ვ არს ნაშობი კაცთაჲ“ О, ზირ. 17,29; „სიმართლჱ უ კ უ დ ა ვ არს“ О, სიბრძ. სოლ. 1,15; „მე უ კ უ დ ა ვ ს ა ვჰმსახურებ“ ი. მოც. 74,25; „ვიდრე უ კ უ დ ა ვ თ ა მათ მატლთა შეჭმასა,
უმჯობჱს იყავნ ამათ მოკუდავთა შეჭმა“ შუშ. XV 10; „ჴორცნი უ კ უ დ ა ვ ყვნეს“ გრ. ნაზ.-შობ. 299,10.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9