უკვდავება:
- „მოკუდავისა მის შემოსად უ კ უ დ ა ვ ე ბ ა ჲ“ I კორ. 15,53; „შენ ხარ, უფალო, უ კ უ დ ა ვ ე ბ ი ს ა ძირი“ განს. ი. 199,22; „მოიწიენ ჩუენ ზედა ცუარი უ კ უ დ ა ვ ე ბ ი ს ა ჲ“ თომა მოც. 15,2.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.