
	ლექსიკონები Top 10 Feedback Login ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)

უკუეთუ

თუ; როცა; ეგების:

„უ კ უ ე თ უ მითხრათ მე“ DE, მთ. 21,24; „უ კ უ ე თ უ სულითა ცხოველ არს იგი“ შუშ. II 9; „უ კ უ ე თ უ ვინმე მოვიდოდიან“ მსკ. 53,17; „ვიხილოთ, უ კ უ ე თ უ მოვიდეს ელია“ DE, მთ. 27,49;
„უ კ უ ე თ უ დაშჯდე სერობად“ О, იგ. სოლ. 23,1; „უ კ უ ე თ უ გასმიეს მოღუაწებაჲ იგი მადლისა ღმრთისაჲ“ ეფეს. 3,2.

Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.