საუკუნოდან საუკუნომდე, მუდამ, მარადის:
- „ჰშუენის პატივი და დიდებაჲ აწ და მარადის და უ კ უ ნ ი თ ი უ კ უ ნ ი ს ა მ დ ე“ მსკ. 61,19; „დავიცევ შჯული შენი მარადის, უკუნისამდე და უ კ უ ნ ი თ ი უ კ უ ნ ი ს ა მ დ ე“ ფს. 118, 44.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.