( -
[

უ- უა უბ უგ უდ უე უვ უზ უთ უი უკ ულ უმ უნ უო უპ უჟ ურ უს უტ უუ უფ უქ უღ უყ უშ უჩ უც უძ უწ უჭ უხ უჯ უჰ უჴ
ულა ულმ ულპ ულუ ულხ

ულმობელ-ი

«უსნო», უტკივარი, უნაღვლელი, უმწუხარო:
 
„მოსცეს... უ ლ მ ო ბ ე ლ თ ა მწუხარებაჲ“ О,— „მიჰფინის გულის-სიტყუაჲ გულის-თქუმისაჲ უ ს ნ ო თ ა“ I,– ეს. 40,29; „ტკბილი იგი და უ ლ მ ო ბ ე ლ ი ნაკლულებასა იყოს“ О, იგ. სოლ. 14,24.
See also: ლმობა
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9