დასაძრახავი, საყვედრელი, საგინებელი:
- „საქებელ არიან სიტყუასა მას და არა ს ა გ მ ო ბ ე ლ“ იპ.რომ.-კურთხ. ისაკ. და იაკ. 62,11; „ს აგ მ ო ბ ე ლ არს, რომელმან დააგდოს მამაჲ თჳსი“ O, ზირ. 3,18; „დედაკაცმან, რომელმან
- არცხჳნოს ს ა გ მ ო ბ ე ლ ა დ“ Ο, ზირ. 42,14; „ნუმცა ს ა გ მ ო ბ ე ლ იქმნების“ თომა მოც. 18,18; „იყოს იგი მისდა ს ა გ მ ო ბ ე ლ და შენდა საქებელ“ მ.სწ. 41,9.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.