( -
[

ფა ფე ფი ფლ ფო ფრ ფს ფუ ფქ ფშ ფხ ფჳ
ფაკ ფან ფარ ფას ფატ ფაქ ფაშ ფაჩ

ფართოება

სივრცე; სიწყნარე, მოსვენება:
 
„მოჰმადლა მათ ფ ა რ თ ო ე ბ ა ჲ“ О, I ეზრა 4,62; „ჟამ ერთ ფ ა რ თ ო ე ბ ა ს ა იყვნეს“ ს. გაბ.-მოც. საჴს. 101,27; „დასდვა მას სახელი ფ ა რ თ ო ე ბ ა“ О, დაბ. 26,22.
See also: ფართო
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9