«ტერფი»:
- „იყვნენ იგინი თქუენდა... პატნეზ ფ ე რ ჴ თ ა თქუენთა“ M,—„თქუენდა იყვნენ... სამშჭულებ ტ ე რ ფ თ ა შორის თქუენთა“ G, ისუ ნ. 23,13; „წარსცე ქვასა ფ ე რ ჴ ი შენი“ მთ. 4,6;
- „ფ ე რ ჴ მ ა ნ საცხოვრისამან არა დათრგუნოს იგი“ О, ეზეკ. 29,11; „ფ ე რ ჴ ნ ი ცხენთა მათთანი, ვითარცა მყარი კლდჱ შერაცხილ არიან“ I, ეს.5,28; „არღარა დასდგა ფ ე რ ჴ ი შენი“
- ქუეყანასა ზედა“ ღშობ. 186,16; „სახლსა შინა ჩემსა დაფლულ არს იგი ქუეშე ფ ე რ ჴ ს ა ცხედრისასა“ მ. ცხ. 426r; „ივლტოდა ფ ე რ ჴ ი თ ა თჳსითა“ G, მსჯ. 4,15. „სხდეს ერთი თავით
- და ერთი ფერჴით“ ი. 20,12.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.