( -
[

ფა ფე ფი ფლ ფო ფრ ფს ფუ ფქ ფშ ფხ ფჳ
ფებ ფეთ ფენ ფერ ფეს ფეტ ფეშ

ფეშუება, ფუეშუება

ხელის ფათური, ცაცუნი, შეხება; «ძიება»:
 
„იყო შენ ვითარცა ბრმაჲ შუა სამხრის და ე ფ ე შ უ ე ბ ო დ ე, ვითარცა ე ფ ე შ უ ე ბ ი ნ ბრმაჲ ბნელსა შინა“ M, II შჯ. 28,29; „ე ფ ე შ უ ე ბ ო დ ე ს
(ე ძ ი ე ბ დ ე ს იგინი О) ვითარცა ბრმანი კედელსა“ I, ეს. 59,10; „ივლიანე, სიკუდილდ მიწევნული, კედელთა ე ფ ე შ უ ე ბ ო დ ა“ საკ. წიგნ. II 27,9;
„ნუ შესულებულნი... რორინებით ე ფ უ ე შ უ ე ბ ო დ ი თ“ ოქრ.-მარხ. და იონ. 110,6; „ცუდად მიმოვალნ და ე ფ უ ე შ უ ე ბ ი ნ“ იქვე, 104,17.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9