(ფეშხუნისა) «ლანკლა», საზიარებელი ჭურჭელი ბარძიმთან ერთად, დისკო:
- „მოიღო თავი მისი ფ ე შ ხ უ ე ნ ი თ ა და მიჰსცა ქალსა მას" DE,—„მოართუა თავი მისი ლ ა ნ კ ლ ა ს ა ზედა და მისცა ქალსა მას“ C, მრ.6,28; „ქმნა სასანოვაგე იგი
- ჭურჭერი ტაბლისაჲ მის... ფ ე შ ხ უ ნ ე ბ ი და გოვზაკები“ გამოსლ. 37,16; „ჭამს იგი საჭმელსა ფ ე შ ხ უ ე ნ ს ა შინა წმიდასა“ ლიმ. 66,18; „ბურთჳს სახე არს იგი
- (ქუეყანაჲ), გინა თუ ფ ე შ ხ უ ე ნ ი ს სახეო“ ბ.-კეს.-ექუს. დღ. 123,20; „მისცეს... ორნი ბარძიმნი დიდნი, ვეცხლისანი და ფ ე შ ხ უ ე მ ი კოვზითურთ“
- ი.-ე. 22,25.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page 
top of page