( -
[

ფა ფე ფი ფლ ფო ფრ ფს ფუ ფქ ფშ ფხ ფჳ
ფია ფივ ფილ ფინ ფირ ფის ფიქ ფიჩ ფიც ფიწ ფიჭ

ფის-ი:

 
„რომელი შეეხოს ფ ი ს ს ა, შეიგოზნენ ჴელნი მისნი“ O, ზირ. 13,1; „აგზებდეს საჴუმილსა მას ნავთსა, ფ ი ს ს ა, ნაძეძსა და ნასხლევსა“ О, დან. 3,46; „მელი იკურნების
ფ ი ს ი თ ა ფიჭჳსაჲთა“ ბ. კეს.-ექუს. დღ. 126,25; „ზეთი და ფ ი ს ი და წუმწუბი აღადუღეთ და დაასხით ზედა თავსა მაგისსა“ Sin.—11,237r.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9