ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)
( -
[
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჱ ჳ ჴ ჵ
ფა ფე ფი ფლ ფო ფრ ფს ფუ ფქ ფშ ფხ ფჳ
ფია ფივ ფილ ფინ ფირ ფის ფიქ ფიჩ ფიც ფიწ ფიჭ
Suggest a term Report a bug Add to search Print version

ფიცება, ფიცობა:

 
„ნუმცა პატივ-სცემ აღთქუმასა და ფ ი ც ე ბ ა ს ა ცოლისასა უფროის აღთქუმასა და ფ ი ც ე ბ ა ს ღმრთისასა“ მ. სწ. 121,29; „(იყუნეს)...
ჩუეულ ცრუ ფ ი ც ო ბ ა ს ა და ტყუილსა“ მ. სწ. 37,3; „უცხო არს მონაზონისა... ფიცი, ცრუ ფ ი ც ო ბ ა ჲ“ მ. ცხ. 291r.
See also: ფიც-ი
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9