ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)
( -
[
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჱ ჳ ჴ ჵ
ფა ფე ფი ფლ ფო ფრ ფს ფუ ფქ ფშ ფხ ფჳ
ფია ფივ ფილ ფინ ფირ ფის ფიქ ფიჩ ფიც ფიწ ფიჭ
Suggest a term Report a bug Add to search Print version

ფიცვა:

მფიცავი.
 
„ფიცით უ ფ ი ც ა ვ ს ამათ უფლისა“ О, II მფ. 19,7; „გ ი ფ ი ც ა ვ ს ცრუდ“ მ. ცხ. 30r; „ტყუვილით ფ ი ც ვ ე ნ სახელსა მისსა... და კაცნი მას ზედა სახელსა ღმრთისასა ფ ი ც ვ ი დ ი ა ნ კადნიერად“ მ. სწ. 161,8.
See also: ფიც-ი
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9