(ფიცხლისა) «თავჴედი», ძლიერი, მკაცრი, სასტიკი, დიდი:
- „ფ ი ც ხ ე ლ კაც ხარ შენ“ (მთ. 25,24; „ფ ი ც ხ ე ლ არს სიტყუაჲ ეგე“ ი. 6,60; „ფ ი ც ხ ე ლ არს შენდა დეზისა წიხნაჲ“ საქ. მოც. 26,14; „მეფენი ძლიერნი და ფ ი ც ხ ე ლ ნ ი...
- უფლებდეს“ О, I ეზრა 2,27; „სიტყჳთა ვერ განისწავლოს მონაჲ ფ ი ც ხ ე ლ ი“ О, იგ. სოლ. 29,19; „ფუფუნეულნი ჩემნი ვიდოდეს გზათა ფ ი ც ხ ე ლ თ ა“ О, ბარ. 4,26; „ნუ იტყჳთ
- ფ ი ც ხ ე ლ ს ა“ I, ეს. 8,12; „რაჲთა განერეს ფ ი ც ხ ლ ი ს ა მის და უშჯულოჲსა მძლავრისაგან" რიფს. 171,40; „ფ ი ც ხ ე ლ არს ნათესავი" pb.,—„თ ა ვ ჴ ე დ არს ნათესავი“ G,
- რიცხ. 13,29; „მოჰჴდის... ერთმანერთისა მიმართ ფ ი ც ხ ე ლ ი შფოთი“ ი.-ე. 35,34; „ნურას ფ ი ც ხ ე ლ ს ა სიტყუასა ეტყჳ მას“ შუშ. IV 10; „ფ ი ც ხ ე ლ არს კლდე, ხოლო რკინამან
- განკუეთის იგი“ მ. სწ. 309,2; „შეიცვალა სამოსელი ლბილი და შეიმოსა ძაძაჲ ფ ი ც ხ ე ლ ი“ Sin–11,111v. „ცხენი უმწყი გამოჴდის ფიცხლად“ О, ზირ. 30,8; „ჰრქუა მათ მეფემან
- ფ ი ც ხ ლ ა დ“ M, II ნშტ. 10,13; „უკუეთუ ფ ი ც ხ ლ ა დ რაჲმე მოგიგოს“ O, I მფ. 20,7; „იწყო ფ ი ც ხ ლ ა დ ტირილად“ მ. ცხ. 90r.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page 
top of page