კალთა, კუდი, ფრთა, კუთხე, კიდე, «სამოსელი»:
- „შეიკრიბნის მართუენი ქუეშე ფ რ თ ე თ ა“ მთ. 23,37; „აღგისხენ თქუენ, ვითარცა ორბმან ფ რ თ ე თ ა ზედა“ О, გამოსლ. 19,4; „საფარველსა ფ რ თ ე თ ა შენთასა დამიფარე მე“ ფს. 16,8;
- „გარე-მოსდვა ფ რ თ ა ჲ შენი მჴევალსა შენსა“ G, –„გარდამომდევ ს ა მ ო ს ე ლ ი შენი მჴევალსა შენსა“ О, რუთ 3,9; „უქმნენ თავთა თჳსთა ფესუნი ფ რ თ ე თ ა ზედა სამოსელთა მათთასა“
- G რიცხ, 15,38; „მოჰკუეთა ფ რ თ ჱ ერთი სამოსლისა თჳსისაჲ“ О, I მფ. 24,5; „შეკრიბნეს ოთხთაგან ფ რ თ ე თ ა ქუეყანისათა“ I, ეს. 11,12; „ორბმან დიდმან და ფ რ თ ი თ ა დიდმან...
- მოიხუნა... მწუერვალნი“ О, ეზეკ. 17,3; „დაადგინა ფ რ თ ე ს ა მას ზედა ტაძრისასა“ ლ. 4,9.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.