ფრთიანი; მფრინველი; «აღტაცებული»:
- „უწჳმა... ვითარცა მქჳშაჲ ზღჳსაჲ — მფრინველი ფ რ თ ო ა ნ ი“ Շ, ფს. 77,27; „მსგავსად ყოვლისა მფრინველისა ფ რ თ ო ვ ა ნ ი ს ა, რომელი ფრინავს ცასა ქუეშე“ M, II შჯ. 4,17;
- „უმრავლესნი თევზთაგანნი... ფ რ თ ო ვ ა ნ ნ ი და უფრთონი“ ბ. კეს.-ექუს. დღ. 96,27; „ფ რ თ ო ვ ა ნ არს“ pb.,—„ა ღ ტ ა ც ე ბ უ ლ არნ იგი“ О, იგ. სოლ. 7,10.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.