ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)
( -
[
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჱ ჳ ჴ ჵ
ფა ფე ფი ფლ ფო ფრ ფს ფუ ფქ ფშ ფხ ფჳ
ფრა ფრდ ფრე ფრთ ფრი ფრო ფრფ ფრქ ფრჩ ფრც ფრჴ
Suggest a term Report a bug Add to search Print version

ფრთხილ-ი

ფხიზელი, მღვიძარე, მორიდებული:
 
„ხუცესნი ფ რ თ ხ ი ლ იყვნედ“ ტიტ. 2,2; „ფრთხილ იყავ ყოველსა შინა“ II ტიმ. 3,5; „ვითარცა იყო ფ რ თ ხ ი ლ ი და მძიმე კაცი, მეტნი რაჲმე შეპოვნებანი და ლიქნანი ვერ შეეძლნეს“
ი.-ე. 49,36; „არა ჰქონან... არცაღა გონებაჲ მღჳძარჱ და ფ რ თ ხ ი ლ ი ლოცვასა შინა“ საკ. წიგნ. 50,25.
See also: სიფრთხილე, სიბრთხილე
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9