- „წერილ არს წიგნსა ფ ს ა ლ მ უ ნ თ ა ს ა“ საქ. მოც. 1,20. „ფ ს ა ლ მ უ ნ ი საგალობელთა შენთაჲ არა ვისმინო“ O, ამოს. 5,23; „ფ ს ა ლ მ უ ნ ი თ ა სულიერითა...
- და საკუმეველითა სულნელითა აღვიხუენით პატიოსანნი ძუალნი“ შუშ. XIX 8; „აიძულე თავი შენი წურთისათჳს ფ ს ა ლ მ უ ნ თ ა ჲ ს ა“ მ. ცხ. 161r; „ესმა ჴმაჲ
- ს ა ლ მ უ ნ ი ს ა ჲ წარმავალთა ვიეთმე ქუაბსა მის თანა“ ანდ.-ანატ. 192,9; „იტყჳს ს ა ლ მ უ ნ ი“ კ. იერ.-აღდგ. 161,12; „მიჰყვანდა იგი საფლავად ს ა ლ მ უ ნ ი თ ა
- და კურთხევითა“ დ.დ. 131,14; „დავით იტყჳს წიგნსა ფ ს ა ლ მ უ ნ თ ა ს ა“ ლ. 20,42.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.