( -
[

ფა ფე ფი ფლ ფო ფრ ფს ფუ ფქ ფშ ფხ ფჳ
ფუა ფუდ ფუე ფუვ ფუკ ფუნ ფურ ფუტ ფუფ ფუშ ფუც ფუძ

ფუფუნეულ-ი

აზიზად, ნებივრობით გაზრდილი; «ჩჩჳლი»:
 
„რომელი იგი ნუკეული და ფრიად ფ უ ფ უ ნ ე უ ლ იყოს შენ შორის, თუალძჳრ იქმნეს იგი ძმისა თჳსისათჳს" M, II შჯ. 28,54; „სუსანა იყო ფ უ ფ უ ნ ე უ ლ ფრიად და კეთილ ხილვითა“
I, — „სუსანა იყო ჩ ჩ ჳ ლ და შუენიერ სახითა“ pb., დან. 13,31; „ფ უ ფ უ ნ ე უ ლ ნ ი ჩემნი ვიდოდეს გზათა ფიცხელთა“ О, ბარ. 4,26; „განსუქნეს და ფ უ ფ უ ნ ე უ ლ იქმნნეს
საშუებელთა მათთა შინა“ I, ნეემია 9,25.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9