«მიმოდადება», მოხმობა, უწყება, ღაღადება; საყვირის დაცემა; «მიწუევა»:
- „უმეტესად ქ ა დ ა გ ე ბ დ ე ს C,—„უფროჲს მ ი მ ო დ ა ს დ ე ბ დ ე ს“ DE, მრ. 7,36; „უ ქ ა დ ა გ ე ბ დ ა მათ ქრისტესა“ საქ. მოც. 8,5; „ქ ა დ ა გ ე ბ დ ი თ სახლსა
- ზედა ონისსა“ О, ოვსე 5,8; „ნუ ჰ ქ ა დ ა გ ე ბ წინაშე შენსა“ მთ. 6,2; „ქ ა დ ა გ ე ს მარხვაჲ“ pb.,— „მ ი ა წ ჳ ე ს მარხვაჲ“ О, მიქ. 3,5. „შეინანეს ქ ა დ ა გ ე ბ ა ს ა იონაჲსსა“
- მთ. 12,41; „ვისმინოთ ქ ა დ ა გ ე ბ ი ს ა ჲ მის“ ოქრ.-მარხ. და იონ. 102,27; „ქ ა დ ა გ ე ბ ა ჲ ზესკნელ იყო ღრუბლით“ ფიზ. XXXII 15.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page 
top of page