( -
[

ქა ქე ქვ ქი ქლ ქმ ქნ ქო ქრ ქს ქუ ქშ ქც ქჳ
ქად ქავ ქათ ქალ ქან ქარ ქას ქატ ქაფ ქაღ ქაჩ ქაჯ

ქანდაკებულ-ი

ოქროქანდაკებული.
«კერპი», «ჩამოსხმული», გამოქანდაკებული, გამოთლილი ძეგლი:
 
„ქმნა იგი ქ ა ნ დ ა კ ე ბ უ ლ ა დ და გამოდნობილად“ G, —„შექმნა იგი კ ე რ პ ა დ გამობერილად“ M, მსჯ. 17,4; „ჰქმნათ ქ ა ნ დ ა კ ე ბ უ ლ ი მსგავსებაჲ ყოვლისაჲ“
G,—„ჰყოთ ჩ ა მ ო ს ხ მ უ ლ ი მსგავსი ყოვლისა“ pb., II შჯ. 4,25; „ქ ა ნ დ ა კ ე ბ უ ლ ნ ი იგი მაღნართანი მათ დადგნა სახლსა მას უფლისასა“ О, IV მფ. 21,7;
„ჰრცხუენა ყოველსა ოქროჲს-მჭედელსა ქ ა ნ დ ა კ ე ბ უ ლ თ ა ზედა მისთა“ I, იერემ. 10,14,
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9